Ποτέ δε βρίσκει ο έρωτας νησί να ξαποστάσει......

Δίφωνο τεύχος 18, Μάρτιος 1997

Από τη στήλη: ΤΑ ΑΟΥΤΣΑΙΝΤΕΡ

Τίτλος άρθρου: ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ

Για την Σοφία Παπάζογλου απο την Θεσσαλονίκη άκουσα να γίνεται λόγος πρώτη φορά αρχές του χειμώνα. Ήταν λίγο προτού αρχίσει να εμφανίζεται στο Ρόπτρο και τη χαρακτήριζαν «καταπληκτική», «φαινόμενο». Ο «Στεναγμός Ανατολίτης» ήρθε λίγους μήνες μετα και μαζί η πρώτην έκπληξη. Όταν το CD άρχισε να στριφογυρίζει το δωμάτιο γέμισε απο την ώριμη φωνή μιας πεπειραμένης τραγουδίστριας , χωρίς το «κράτημα» και την ανάσα ίσα να προλαβαίνει το τέλος της φράσης, χωρίς τις αστάθειες και τα ανεπαίσθητα φαλτσάκια που χαρακτηρίζουν αρκετές νέες και αδούλευτες φωνές. Ήταν μια φωνή επαγγελματία, πλήρως επιταγμένη στις έντονες συνθέσεις του Νίκου Μαμαγκάκη αλλα με μια άνεση και ελευθερία ζηλευτή στην ερμηνεία κάθε κομματιού. Γνωρίζοντας οτι ο Μαμαγκάκης είναι ικανός να κάνει και.. ψάρι να τραγουδάει, ξεκίνησα για την Σφεντόνα όπου εμφανίζεται πλάι στην Ελευθερία Αρβανιτάκη. Το πρώτο που σε εντυπωσιάζει αυτή η κοπέλα έιναι η άνεση και η αυτοπεποίθηση με την οποία βγαίνει στην σκηνή. Στιγμή δεν υποψιάζεσαι οτι όλη κι όλη η επαγγελματική της θητεία είναι δύο χρόνια σε μαγαζιά της συμπρωτεύουσας. Δέν έχει θράσος, δεν έχει πόζα ούτε ύφος. Βουτάει στην κυριολεξία το μικρόφωνο, αναμετριέται με την αίθουσα όσο κρατάει η εισαγωγή του κομματιού της και εξαπολύει με στακάτη και αβίαστη φωνή. Σοβαρή και άκαμπτη; Καθόλου. Πεταχτή και χαζοχαρούμενη; Ούτε κατά διάνοιαν . «Δυναμική» ίσως είναι ο χαρακτηρισμός που ταιριάζει καλύτερα  όπως στέκεται κάτω απο τους προβολείς χωρίς το ίχνος αμηχανίας. Όσο διαρκεί το τραγούδι ρουφάει κάθε νότα, ηλεκτρίζει κάθε συλλαβή που προφέρει, γεμίζει χρώματα το λαικό και μαγεία το ένα και μοναδικό τραγούδι που λέει απο τον δίσκο της. Βγαίνει πάνω στην σκηνή και συ κάτω στο τραπέζι διαισθάνεσαι οτι άθελά της έχει τυλίξει τη στόφα της ολοκληρωμένης τραγουδίστριας, ότι βγαίνει έινα πηγαίο αλλα ταυτόχρονα πειθαρχημένο, ξέρει πως να πλασάρει το τραγούδι, ίσως ξέρει και τις διαθέσεις του κοινού, δεν αποπνέει όμως την παραμικρή αναίδεια όταν σαρώνει την αίθουσα με ενα συνωμοτικό βλέμα που προδίδει τη μικρή της ηλικία.

Σπουδαία η μαθητεία πλάι στον Νίκο Μαμαγκάκη. Το ομολογεί η ίδια και προσθέτει οτι κοντά του έμαθε πράγματα που δεν φανταζόταν – όχι μονο για το τραγούδι αλλα και γενικότερα για την μουσική και την τέχνη, τη ζωή. Απο κοντά το πτυχίο στο Παιδαγωγικό, είναι και ο χώρος δύσκολος, τρομαχτικός και οσα κατάφερε ήδη στο ξεκίνημα την εχουν σοκάρει και φορτώσει ευθύνες.

Η Σοφία Παπάζογλου είναι πηγαία στις δυνατότητες της, ήρθε και θα μείνει με το όνομα και την αξία της, λαική τραγουδίστρια στα λαικά, έντεχνη φωνή στα έντεχνα. Αξίζει το χειροκρότημα- αυτό που βγαίνει απο την καρδιά σας.

Μίλτος Σαλβαρλής
Δίφωνο τεύχος 18, Mάρτιος 1997


Δημοσιέψτε το..